Tarotanielski.com

Dobre wróżby z anielskich kart tarota

Cuda w teologii

Teologia cudu

|

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Cud to nadzwyczajne doświadczalne zmysłowo, wydarzenie wykraczające poza siły i prawa przyrody jako skutek bezpośredniej ingerencji wszechmocy Boga. W świetle Objawienia biblijnego cud uważa się za fakt niepodważalny.

Prawo kanoniczne zakłada, iż do aktu beatyfikacyjnego potrzebna jest aprobata jednego cudu, kiedyś musiały by określone i udowodnione minimum dwa cudy. Przed udowodnieniem realności cudu, najpierw należy wykazać że wogóle jest to możliwe.

Z przyrodniczego punktu widzenia nie można cudu ani dowieść, ani go potwierdzić. W stereotypowym przekonaniu wielu chrześcijan cud uważają za sprzeczny z prawami natury, Jest to jednak błędne myślenie. Prawa natury pochodzą ostatecznie od Stwórcy, gdyby Bóg działał przeciwko prawom natury, to działałby jakby przeciwko sobie.

Moc Boga może urzeczywistniać się na wiele sposobów. Św. Augustyn pisał iż cud nie tyle jest sprzeczny z prawami natury, ile z naszą wiedzą o nich.
Zdania wśród teologów są podzielone jeśli chodzi o klasyfikacje cudów. Oprócz cudów klasycznych, rozróżnia się także cuda moralne, implikujące tylko pośrednią ingerencję Bożą i nie wykraczające poza porządek naturalny.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa cud był znakiem prawdziwości Objawienia. Pierwszym teologiem, który wypracował koncepcję cudu był biskup Tagasty św. Augustyn. Natomiast w średniowieczu św. Tomasz z Akwinu opracował własną doktrynę cudu obowiązującą w teologii do dziś. Tylko Bóg może czynić cuda, które nie są sprzeczne z prawami natury.

Rozwój nauk przyrodniczych zapoczątkował jednak powstanie nowych nurtów filozoficznych, zakładających że żadnych cudów nie ma i wszystko da się wyjaśnić racjonalnie. Do takich nurtów należy panteizm, materializm, deizm, scjentyzm, pozytywizm.

Cud stanowi znak, poprzez który Stwórca nawiązuje kontakt z człowiekiem objawiając mu jego zbawczy zamiar.

Na początku uczeni watykańscy weryfikują czy „ cud” da się wytłumaczy pod względem naukowo -przyrodniczym czy nie. Na etapie weryfikacji filozoficznej, po stwierdzeniu niewyjaśnienia zjawiska z naukowego punktu widzenia, analizuje je w kontekście zasad przyczynowości. Ostatnią weryfikacją jest weryfikacja teologiczna polegająca na uwzględnieniu kontekstu religijnego, z którym cud jest związany.
Dopiero po tych trzech etapach weryfikacji, jeśli spełnia to zjawisko kryteria ,teologowie uznają zaistnienie cudu.

{jcomments on}

 

na podst."Spoza innego wymiaru" S. Budzyński
 

 

Kościół